ELİMDE KALAN KELİMELER

Kurulmamış cümlelerim var benim, kurmaya her çalıştığımda yıkılmasından korktuğum.
Görünmeyen dünlerim var benim, hatırlarken unutmak istediğim.
Herkes gibi yağmurlarım var elbet caddeleri bile ıslatamayan.
Hayallerim var benim; salıncakta ürkek bir yürek, dönme dolapta unuttuğum tebessümlerim var elbet.
Satır aralarında kuruttuğum çocukluğum var benim,yaşasın diye hep yazdığım.
Kalp kırıklıklarım var benim, dokunduğumda her yanımı paramparça eden.
Yalandan bir maskem var benim, taşımaktan artık yorulduğum…
Umutlarım var benim, evcilik oyununun içine hapsettiğim.
Herkes kadar günahkar olduğum gecelerim ve en masum sabahlarım var benim,
Kül tablasında söndürülmüş bir gençlik var ellerimde,son bir nefesi bile kalmamış.
Kayıp giden yıldızlarım var benim,köşe başlarında izlerini bile kaybettiğim.
Nafile biriktirdiğim dostlarım var benim,kafile eşliğinde yitirdiğim…
Hayali kahramanlarım var benim,hayat karmaşasından onların bile kurtaramadığı dertlerim…
İnanmadığım ve asla inanmayacağım masallarım var benim, içinden mutlu sonları çalınmış…
Bir de ; kibrit var elimde,
Yakarsam yarınımdan, yakmazsam bugünümden olacağım…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir