Yağmura Seslen Beni Yıkasın!

Hangi siyah bulutların ardına gizlendin şimdi? Ne kokun, ne suretin var. Göğün durulmasını mı beklemeliyim? O zaman gözüm hep yağmurda olmalı. O zaman yağmura seslen beni yıkasın. Gök tüm sularını üzerime boşaltsın. Kokun yağmura sinmiştir mutlaka, akzambak duruluğunda güzelliğin.
Yağmur yağıyordu. Zamansızdı gerçi bu yağış ama umutlandım, o gün akşama dek gözlerim bulutlarda asılı kaldı. Yine yoktun. Zaten sen hep yoktun. Benimki bir düştü. Düşlerde insanların ağladığı çoktur da, güldüğü nadirdir.
Sonra yağmur yeşili gözlerin düştü aklıma. Bulutları, yağmuru izlerken gözlerini gördüm orada. Derinden bakan gözlerini… Hasretlik, özlem, dostluk, arkadaşlık kokan gözlerini… Sıcacık içimi ılıtan gözlerini.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir